‘Medewerkers bepalen wat nodig is’: in gesprek met Bente van Pinxteren

Hoe is ‘innovatie’ jouw dagelijks werk geworden?

“Ik ben gek op verandering, ik ga aan op weerstand. Mijn oma had alzheimer en ik heb een bijbaantje in de ouderenzorg gehad. Als ik zie dat iets beter kan, wil ik aan de slag. Inmiddels werk ik bij zorgorganisatie Vitalis met een team van acht mensen aan zorginnovatie. Technologie vind ik op zich niet zo interessant, wél hoe je mensen zover krijgt het te gebruiken.”

Welke hobbels zie jij in praktijk?

“Collega’s die het niet hebben geprobeerd, zien meer nadelen dan voordelen. Ze denken ook dat ze cliënten moeilijk meekrijgen, dat de bediening van technische hulpmiddelen ingewikkeld is, en dat deze de zorg ‘kil’ maken. Gelukkig hebben wij nu op iedere afdeling kartrekkers die wél enthousiast zijn en komt ook de middenmoot in beweging. In mijn ervaring zien mensen meer voordelen als ze over de eerste drempel heen zijn.”

Hebben jullie ook ervaren dat een innovatie soms niet werkt?

“Ja, soms werkt het niet goed, is het nog niet ver genoeg ontwikkeld of botst het met iets wat je al gebruikt. Dat hadden wij met leefstijlmonitoring; dat botste met ons eigen alarmeringssysteem. Maar we zijn het nu, een paar jaar later, opnieuw aan het proberen. Dat is ook innovatie: dat je blijft inspelen op de vraag en behoefte van collega’s. Die is voor ons leidend, zij zien wat in praktijk lastig en nodig is.”

Hoe brengen jullie die behoefte in kaart?

“Wij hebben een innovatieraad in het leven geroepen, die een afspiegeling is van de organisatie. Elk kwartaal hebben we overleg over wat collega’s nodig hebben en bepalen we of we een proeftuin willen starten. Meer eigen regie voor cliënten is daarbij het uitgangspunt. Vervolgens leggen we onze plannen aan het bestuur voor, dat kijkt of er geld voor is en op welke termijn.”

Hoe krijg je vervolgens alle collega’s mee?

“Dat blijft de grootste uitdaging. Wij hebben protocollen waarin staat in welke situatie je hulpmiddelen gaat inzetten. Toch blijven er collega’s die dat niet doen, of het uitstellen. Vaak omdat ze denken dat cliënten het niet willen of kunnen. Ik denk dat we er strenger in moeten zijn: probeer het in elk geval, zeg tegen mensen ‘dit kunt u zelf’. Er is een maatschappelijke verandering nodig als we de zorg overeind willen houden.”

Speelt een gebrek aan digitale vaardigheden nog een rol?

“Als collega’s kunnen netflixen en online shoppen, kunnen ze ook in hun werk technologie toepassen. En misschien vraagt het nog wel meer van gespreksvaardigheid – met cliënten – dan van digivaardigheid. Het zijn allemaal dingen die je kunt leren. HR is bij ons bezig trainingen te ontwikkelen.”

Kortom: hoe ver zijn we met innovatie in de zorg?

“We zijn een heel eind. Maar ontwikkelingen staan niet stil – denk aan AI – en weerstand laait bij vlagen weer op. Dat vind ik niet erg, dat vind ik juist leuk. Er is nog veel te doen en te winnen.”

Platform Zorg van Nu stopt. Maar innovatie gaat natuurlijk door. In deze serie interviews laten we deskundigen antwoord geven op de vraag hoe ver we zijn. Tot 1 juli verwijst Zorg van Nu naar andere platforms voor inspiratie op het gebied van innovatie.